Senden arda kalan bir ben var

Bazen gerçekten beni sevebileceğini düşünürdüm
Sonra gitti o
Umutlarımı ve hayallerimi de sıkıştırdı bavuluna
Buklelerine takılmış sevgi kırıntılarını da aldı
Çekti gitti
Hiç hissetmediğim kadar yalnızdım artık
Tırnaklarımı yemeye ve üzülmeye bile gerek kalmamıştı sanki
O zaten yoktu
O yoktu ve bu yeryüzündeki renklerin dahi evrene yakışmadığı anlamına geliyordu
Ağaçlar kırmızı, beyaz hatta su rengi bile olabilirdi
İsterse biri gelip hepsini kökten kessindi, oksijen de gereksizdi nasılsa artık, nefes almak yakışmıyordu insanoğluna
Penceremin önündeki çiçekleri sevmiyordum
Ressamlığa, gitara,notalara, kitaplara, denize ve gökyüzüne olan inancımı kaybetmiştim
Giderken güzel olan ne varsa ayakkabılarının içine sıkıştırmıştı
sıkı sıkı bağlıydı bağcıkları
Yürürken tek bir adımda bile dönmeye yeltenmemişti
Yaşamdan korktuğum kadar ölümden de korkmuştum
Onun hiç olmadığı bi dünyayı hayal etmek bile ürkütücüydü
Ama tereddüt etmemiştim ya ona bi şey olursa diye
Çünkü o giderken endişeyi de kirpiklerine hapsetmişti
Yenilgiyi şapkasına
Başarısızlığı kot pantolonuna
En son biraz gelecek aldı avucuna, atıştırmalık..
Öylece gitti
O kadar çok seyrettim ki arkasından..
Zaten her nedense ben hep öyle yapardım
O gülerdi ve ben onu izlerdim
O futbol oynardı, ben onu izlerdim
O sevgilisiyle yürürdü, ben onu izlerdim
O sevdiğini izlerdi ben onu
Önce yol hiç bitmeyecek gibiydi. Ona hep öyle bakabilirmişim gibi
Bitsin istedim
Ağlamak istedim arkasından, yapamadım
Zamanla en küçük karıncadan daha küçük görünmeye başladı
Omuzlarında sırt çantasıyla bir dünya yürüyordu önümde ve benim tek yaptığım gitmesine izin vermekti
Her şeyimi kaybettim
Ağlamadım
Ya da üzülmedim
Ya da gülmedim
Ya da mutlu olmadım
Hayal kurmadım mesela
Bi kaç yüzyıl gidişini seyrettikten sonra bi kaç yüzyıl da sessiz kaldım
Zaman kavramının da bi anlamı yoktu
Dünya zaten seçilemeyecek kadar uzaklaşmıştı artık
Parmaklarından yağmuru, güneşi,karı,arnavut kaldırımları,okyanusları,gözyaşlarını, sevgilileri,çiçekli elbiseleri,gülen gözleri,kırmızı bebek pabuçlarını,mezar taşlarını
onun için yazdığım şiirleri
adıyla başlayan müsvetteleri akıta akıta gitti işte
Ve ben sadece seyrettim
Ardından..
Asırlarca..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder